تصور کنید که یک معامله خارجی را که به سختی به دست آمده است، فقط برای پرداخت هزینه های غیر منتظره به دلیل یک بند تجاری نادیده گرفته شده است.EXW (Ex Works)وFOB (آزاد در کشتی)دو انکوترمس مشترک می توانند تأثیر قابل توجهی بر هزینه ها، ریسک ها و بهره وری عملیاتی داشته باشند. انتخاب یکی از آنها ممکن است منجر به خسارت های مالی قابل توجهی شود.
در شرایط EXW، تعهد فروشنده زمانی که کالاها در کارخانه یا انبار خود در دسترس قرار می گیرند، پایان می یابد. خریدار تمام هزینه های بعدی را بر عهده دارد: حمل و نقل، تصفیه صادرات، بیمه،و روش های وارداتدر حالی که این روش برای صادرکنندگان راحت به نظر می رسد، اما اغلب نتیجه منفی دارد. خریداران که با فرآیندهای گمرکی محلی آشنا نیستند ممکن است با تاخیر روبرو شوند و هزینه های تخفیف در بنادر را پرداخت کنند.انتقال ریسک به خریدار بلافاصله پس از ترک کالاها از محل فروشندهاگر آسیب در جریان حمل و نقل رخ دهد، فروشندگان با وجود عدم مسئولیت قراردادی، هنوز هم ممکن است با پیامدهای شهرت مواجه شوند.
شرایط FOB مسئولیت بیشتری را به فروشندگان منتقل می کند، اما استراتژیک است. صادرکنندگان باید کالاها را به بندر تعیین شده تحویل دهند و رسوم صادراتی را انجام دهند.به شما کنترل بالاتري در مورد تدارکات ميدهمهمتر از همه، انتقال ریسک تنها پس از بارگذاری کالا در کشتی انجام می شود، که در نتیجه در جریان حمل و نقل داخلی، خطر را کاهش می دهد.برای اکثر صادرکنندگان، FOB یک چارچوب امن تر ارائه می دهد، هزینه های پیش بینی نشده و اختلافات را به حداقل می رساند.
انتخاب بهینه بستگی به قابلیت های لجستیکی فروشنده، آشنایی خریدار با مقررات کشور صادر کننده و اهرم مذاکره دارد.در حالی که EXW ممکن است برای معاملات با واردکنندگان با تجربه مناسب باشد، FOB به طور کلی صادرکنندگان را با حفاظت های قوی تر فراهم می کند. درک این تفاوت ها برای حرکت در پیچیدگی های تجارت بین المللی و جلوگیری از دام های گران قیمت ضروری است.
تصور کنید که یک معامله خارجی را که به سختی به دست آمده است، فقط برای پرداخت هزینه های غیر منتظره به دلیل یک بند تجاری نادیده گرفته شده است.EXW (Ex Works)وFOB (آزاد در کشتی)دو انکوترمس مشترک می توانند تأثیر قابل توجهی بر هزینه ها، ریسک ها و بهره وری عملیاتی داشته باشند. انتخاب یکی از آنها ممکن است منجر به خسارت های مالی قابل توجهی شود.
در شرایط EXW، تعهد فروشنده زمانی که کالاها در کارخانه یا انبار خود در دسترس قرار می گیرند، پایان می یابد. خریدار تمام هزینه های بعدی را بر عهده دارد: حمل و نقل، تصفیه صادرات، بیمه،و روش های وارداتدر حالی که این روش برای صادرکنندگان راحت به نظر می رسد، اما اغلب نتیجه منفی دارد. خریداران که با فرآیندهای گمرکی محلی آشنا نیستند ممکن است با تاخیر روبرو شوند و هزینه های تخفیف در بنادر را پرداخت کنند.انتقال ریسک به خریدار بلافاصله پس از ترک کالاها از محل فروشندهاگر آسیب در جریان حمل و نقل رخ دهد، فروشندگان با وجود عدم مسئولیت قراردادی، هنوز هم ممکن است با پیامدهای شهرت مواجه شوند.
شرایط FOB مسئولیت بیشتری را به فروشندگان منتقل می کند، اما استراتژیک است. صادرکنندگان باید کالاها را به بندر تعیین شده تحویل دهند و رسوم صادراتی را انجام دهند.به شما کنترل بالاتري در مورد تدارکات ميدهمهمتر از همه، انتقال ریسک تنها پس از بارگذاری کالا در کشتی انجام می شود، که در نتیجه در جریان حمل و نقل داخلی، خطر را کاهش می دهد.برای اکثر صادرکنندگان، FOB یک چارچوب امن تر ارائه می دهد، هزینه های پیش بینی نشده و اختلافات را به حداقل می رساند.
انتخاب بهینه بستگی به قابلیت های لجستیکی فروشنده، آشنایی خریدار با مقررات کشور صادر کننده و اهرم مذاکره دارد.در حالی که EXW ممکن است برای معاملات با واردکنندگان با تجربه مناسب باشد، FOB به طور کلی صادرکنندگان را با حفاظت های قوی تر فراهم می کند. درک این تفاوت ها برای حرکت در پیچیدگی های تجارت بین المللی و جلوگیری از دام های گران قیمت ضروری است.