حمل نمونه‌های آزمایشگاهی در حالی که با مقررات مواد خطرناک مطابقت دارد، چالش‌های مهمی را برای محققان در سراسر جهان ایجاد می‌کند. عواقب عدم انطباق می‌تواند از جریمه‌های قابل توجه تا خطرات ایمنی جدی متغیر باشد، که پایبندی به پروتکل مناسب را ضروری می‌کند.

مواد عفونی به دلیل خطرات احتمالی‌شان، در طول حمل و نقل به رسیدگی ویژه‌ای نیاز دارند. سازمان‌های نظارتی این مواد را بر اساس سطح خطر به دو گروه مجزا طبقه‌بندی می‌کنند:

• دسته A: موادی که می‌توانند در صورت قرار گرفتن در معرض، باعث ناتوانی دائمی، بیماری تهدید کننده حیات یا مرگ در انسان‌ها یا حیوانات سالم شوند.
• دسته B: موادی که معیارهای دسته A را ندارند، اما همچنان خطرات عفونت را به همراه دارند.

طبقه‌بندی مناسب، الزامات بسته‌بندی، مستندات و روش‌های حمل و نقل را تعیین می‌کند، و مواد دسته A مشمول سخت‌گیرانه‌ترین مقررات هستند.

حمل و نقل مواد خطرناک تحت نظارت دوگانه نظارتی قرار دارد:

• وزارت حمل و نقل ایالات متحده (DOT) بر حمل و نقل زمینی داخلی نظارت دارد
• انجمن حمل و نقل هوایی بین‌المللی (IATA) حمل و نقل هوایی جهانی را تنظیم می‌کند

نظارت اضافی از سوی اداره ایمنی حمل و نقل موتوری فدرال (FMCSA) اعمال می‌شود که مقررات حمل و نقل مواد خطرناک را برای وسایل نقلیه تجاری اجرا می‌کند.

فاکتورهای تجاری به عنوان اسناد مهم برای حمل و نقل بین‌المللی عمل می‌کنند و ارزش پولی را برای اهداف گمرکی اعلام می‌کنند. حتی مواد تحقیقاتی با حداقل ارزش نیز نیاز به اعلام دقیق دارند تا از تاخیر یا جریمه‌های گمرکی جلوگیری شود.

تحت شرایط خاصی که در 40 CFR 261.3 شرح داده شده است، مقادیر محدودی از برخی زباله‌های خطرناک واجد شرایط تخلیه مستقیم به سیستم‌های فاضلاب تایید شده هستند. این «معافیت فاضلاب» محدودیت‌های غلظت دقیقی را به همراه دارد که آزمایشگاه‌ها باید رعایت کنند.

برخی از مواد خطرناک در صورت رعایت محدودیت‌های کمی دقیق، واجد شرایط رویه‌های حمل و نقل ساده شده هستند:

• مواد طبقه‌بندی شده تحت کلاس‌های خطر خاص (3، 4.1، 4.2، 4.3، 5.1، 6.1، 8 و 9)
• بسته‌بندی داخلی که از 1 میلی‌لیتر یا 1 گرم تجاوز نکند
• بسته‌بندی بیرونی که از 100 میلی‌لیتر یا 100 گرم تجاوز نکند

این محموله‌ها همچنان به بسته‌بندی سه‌گانه تایید شده نیاز دارند که تحت آزمایش‌های افتادن و فشرده‌سازی دقیق قرار گرفته است.

• DOT استانداردهای برچسب‌گذاری و الزامات بسته‌بندی را تعیین می‌کند
• کمیسیون تنظیم مقررات هسته‌ای (NRC) بر حمل و نقل مواد رادیواکتیو از طریق گواهی بسته‌بندی، بازرسی‌ها و سیستم‌های نظارتی نظارت دارد

انتقال مواد رادیواکتیو بین محققان اصلی و حمل و نقل به مقاصد داخلی یا بین‌المللی نیازمند رسیدگی تخصصی توسط متخصصان ایمنی تشعشع است. این مواد توجه ویژه‌ای به بسته‌بندی، مستندات و روش‌های حمل و نقل می‌طلبند.

مؤسسات تحقیقاتی معمولاً تیم‌های اختصاصی مواد خطرناک را برای کمک به سوالات مربوط به انطباق و تدارکات حمل و نقل حفظ می‌کنند. این متخصصان به پیمایش چشم‌انداز نظارتی پیچیده کمک می‌کنند و در عین حال از جابجایی ایمن مواد حساس اطمینان حاصل می‌کنند.